Fantastic Pearl Qatar

As Kelly Johnstone and Loucia Isaac narrated in ISOLA for Pearl Qatar as one of the most exclusive and sought after addresses in Doha, The Perl Qatar, is home to an elegant array of beautifully designed towers, sophisticated townhouses, up market shops and award winning restaurants, not to mention the plethora of cafes and coffee shops dotted conveniently along the promenade. This multifaceted location is increasingly becoming a favorite hangout for Qataris and expatriates alike. With more than 20 leading international restaurants and coffee shops, it has earned its reputation as the favorite fine dining spot in Qatar says the narrators.

 

This slideshow requires JavaScript.

When I read the article on Porto Arabia, touched me! The curiosity hold in more than a year. The earnest desires get fulfill: my latent desire arouse again when one of my friend Mr. Toms made a plan of visit. on 24^th February 2012, we Mr. Toms, Mr. Sumeet and myself headed towards the Manhattan of Qatar.

We had hired Texi. Driver was Tunician. An extrovert and amicable fellow. I like his flexible nature, took us to the destination. We were about to chase the “HAUWA” in Mr. Toms’s language; the curiosity which was to be over within the moment.

At the entrance of Perl Harbor a suited smart guy was there we met a security staff luckily he was also from Nepal he guide us since we all were new to there? I also asked whether there is any objection for taking photo.

“No! No problem sir as much as you like you can take photo” he spoke in the reply.

As per his instruction we move ahead. While we entered to the harbor line at the first glance it is wao ! I was spellbound with the mesmerizing beauty of the vicinity; noble sentiments in me that sparks from the anvil. Toms was commenting me “Kaass koi chija to tumhe achhi lagi”. In fact it is the same what I read in the ISOLA “the place having a wonderful view of residential towers lining the Riviera while at the same time featuring a boardwalk filled with stores with luxuriant shopping spots. I absolutely adore the ambiance of the buildings, the way they are constructed and made to look so flawless”

Moreover, amazingly decorated plants, flowers; pleasant music arranged in synchronize severally; at the root of the plants and flower vase, each corner and paths was listening the melodious music. Adequate strolling and seating area, charming blue water, beautiful ultramodern cruisers, strolling handsome and beautifuls with attractive and smart dress. Lovers gossiping, kids playing, olds sharing experience moving, eating, playing enjoying so many things at once.

“Oh! They are putting Bose! This is the world famous brand. I love it” showing mounted part of sound system Mr. Toms justified.

Every plant and vase were well maintained and matched with color. We reached near a plant, it has amazing trunk formed a wire mess was spread in equal branch with green leaf; it is looks like the same as Somi which available in Nepal and it has great ritual significances in Hindu methodology. Mr. Sumeet impressed with the bonsai art of that plant we shoot some snaps of it and mover to other verge a couple moving across to us cute babies were mimicking and juggling, I smiled to them, they too. I took a snap from a distance.

A mystery, soft, soothing and gentle, blooming flowers like the whisper of a child murmuring in happiness in its sleeps. We seat turn by turn and captured it’s beauty along with us in the camera. We took a circular round one edge to another. We walk and walk until tired. Watched as much as eye can hold. At the end point some snaps taken, Mr. Sumeet cover him on the arm “ How will be this” he asked. “Don’t do over as other say like Gay” Mr. Toms spoke in hesitation. I captured them with the infinity blue see on the back.

We all tired, thirst, and hungry. From the beginning Toms was wondering for Turkiss, he checked for possibility but…. . We entered in one supermarket. Collected edibles and drinks, quenched the thirst and satiated the hunger. Mr. Toms took long puffs with Powerhorse Coca however his using brand not available in the Spinney. Sunlight going weak, the dusk steeping to the harbor area, we didn’t have sufficient clothing, specially Mr. Sumit was in thin Tshirt. After having breakfast we caught a taxi for City Center.

 As a whole Pearl Island life is great. Living in Doha can be quite tough at the best of time, but living in a place with such a strong sense of community, a variety of fantastic restaurants and plenty of shopping options certainly make things a whole lot easier to bear. Exclusive, luxurious, safe, relaxed, glamorous and friendly- all words that can be used to describe life in the Pearl Qatar.

A Visitor says on Amazon River

In the forest, there are no horizons and so the down does not break but is instead born in the trees- a wan and smoky blue. I twist in my hammock.  The total darkness, which has been broken only by the crazy dance of the fireflies, is fading and now shapes are forming-branches, fronds, vines, bushes, leaves, thorns, the soaring reach of the canopy, the matted tangle of the under story.  The crazed clamor of the night growls, hoots, croaks – has died away and I can see thin fingers of mist curling through the trunks and drifting across the river beyond. Then, suddenly, the great awakening begins and the air is filled with thousand different songs, chirps, squawks and screeches back and forth, far and near, all around. So loud and so raucous and so declarative of life is this chorus that nothing anywhere in the world can prepare you for it.

Like most people, the first time I arrived in the Amazon, in 2003, I knew almost nothing about it. I had only a vague first-world notion of “deforestation” and this being bad.  I did not know why, specifically, it was bad, or for whom, or how, or in what way any of this actually mattered.

In the past few months, the Amazon has made a return to the news for several reasons. In February, startling aerial footage of non contacted tribes on the Brazil-Peruvian border, brought to us via the great Brazilian anthropologist, Jose Carlos dos Reis Meirelles, was released (you may have seen the footage on the BBC”‘s Human Planet) A subsequent letter from the Peruvian government “recognized the situation of the peoples living in isolation and /or initial contact” and promised, for the first time, that five new reserves for indigenous communities were “in the pipeline”. We shall see…

In March, three tribal leaders arrived in London to make their case against several huge hydroelectric dams being build in Brazil and Peru, which they argue will force their people from the land and threaten their way of life.  And within the past few weeks, Peruvian security forces have launched an unprecedented operation to destroy the unlawful gold-mining dredgers that are now killing off river habitats by pumping up river silt.

Part of the reason we struggle to understand the region is that there is so much to take in.  And because there has been some (partial) good news on the headline problem -deforestation it has faded in our collective consciousness in the past few years. so it’s worth stepping back and reminding ourselves of some of the fundamentals.

The area of the Amazon rain forest roughly 6m sq km. is larger than Western Europe and the forest stretches over nine countries: Brazil, Ecuador, French , Guyana, Guyana, Surinam and Venezuela. There are approximately 1250 tributaries that service the main river, 17 of which are more than its six nearest rivals combined and discharges into the ocean about 20% of the total freshwater of all the rivers in the world.  Roughly a fifth of the earth’s oxygen is produced in the Amazon rain forest” one breath in five” as a guide once and  it to me} and more than two fifths of all the species in the world live there. You can find over 200 species of tree in a single hectare of Amazon rain forest and one tree can be home to 72 different species of ants alone. Over its 6.400km length, no human bridge crosses the Amazon river.

Ignorant as I was, the most surprising discovery when I first visited was that oil is one of the main resurgent threats to the region. Since my first visit to Peru in 2003, the amount of land that has been new service covered by oil and gas concessions has increased fivefold-almost 50% of the entire Peruvian owned Amazon. This means that the government has effectively sold off half of the rain-forest it owns for the specific purpose of oil and gas extraction in return for taxes, bonuses, royalties 75% is forecast by 2020. Every time there is oil exploration, there is major disruption and destruction to the forest starting with seismic testing and following through with helicopters, roads, oil wells, crews and so on; each development brings a chaos of unplanned settlement and more deforestation.  And inevitable, whenever oil is found there are catastrophic spills and accidents.  A lawsuit is being brought to court by members of the indigenous Achuar tribe for contaminating the region.  Health studies have found that 98% of their children have high levels of cadmium in their blood, and two thirds suffer from lead poisoning.

हाम्रो शरीर सम्बन्धी तथ्य

सधैं बयस्क र सुन्दर/सुन्दरी  देखिन मन पर्ने तथा लामो आयु सम्म पनि बाँचिरहन मन लाग्ने मानिसको प्राकृतिक गुण हो । दिर्घायु  हुन निरोगी रहनु पर्‍यो, निरोगिताको लागि आफ्नो शरिरको बिशेष रुपले हेरचाह गर्नु पर्‍यो, यसको कार्य प्रणाली हरुको बारेमा जानकारी राख्नु पर्‍यो र यो प्रणालीलाई सहज र सबल राख्न यसको सहयोगी को भूमिका निभाउनु पर्‍यो,  भन्नुको अर्थ उपयुक्त आहार-बिहार र स्वस्थ आनी-बानीको अवलंबन गर्नु पर्‍यो । यदी हामीले यसको साथ दिएनौं भने याद राखी रहौं यसले पनि हाम्रो साथ छोडिदिने छ, अनी हाम्रो बैशालु र दिर्घजिवी रहने र यसो-आराम गर्ने लालसा टुङ्गिने छ ।                                   

 के हामी सोंचेका हुन्छौ त ? हाम्रो शरीर र यसका प्रकृयाहरु कति जटिल छन्  ? हामीलाई चलायमान राख्न र दैनिक कार्य सहज सम्पादन गर्न यी संयन्त्रले रातोदिन कसरी कृयाशिल रहन्छन  ?? के कहिल्यै सोंचेका छौ, मुटु किन धड्कन्छ ? परेला किन झप्किन्छ ? आँसु किन आउँछ ? तिर्खा किन लाग्छ ? पसीना किन निस्किन्छ ? भोक किन लाग्छ ? थकानको  किन महसुस हुन्छ ? निद्रा किनलाग्छ ? र्‍याल किन निस्कन्छ  ? यो सबै को बारेमा जानकारी छ भने हामी आफ्नो शरिरको पनि अवस्य अरुले भन्दा बढि ख्याल राखेका छौ ;  जसलाई  जानकारी छैन, जानकारी राख्नु पर्ने रहेछ भन्ने कुराकोमहशुस दिलाउने पंङ्तिकार  कोशीस रहने छ । यसको सुरुवात हाम्रो शरीर सम्बन्थि यि तथ्यहरुबाट सुरु भई क्रमस: अगाडि बढ्नेछ। 

मानव शरिर र तथ्य 

• हाम्रो शरिर १०,००,००,००,००,००० (दश खरव) कोषहरु, २०६ हड्डिहरु, ६०० मांशपेशिहरु तथा २२ वटा आन्तरिक अंगहरुले बनेको छ र यसलाई सुव्यबस्थित र सकृय राख्न ११ वटा प्रणालिहरुले अनवरत काम गरिरहेका हुन्छन।
• प्रती बर्ग इन्च मानव छालामा १,९०,००,००० (एक करोड नब्बे लाख)  कोशहरु हुन्छन र प्रत्येक घण्टा १०,००,००० (दश लाख) कोशहरु साटिन्छन । 
• औशत मानव शिरमा १,००,००० (एक लाख) रौं हरु हुन्छन। 
• हाम्रो शरिरमा भएको नशाहरु लाई एउटै लाइनमा अन्तिमा बिन्दु सम्म तन्कायो भने ६०,००० माइल लामो हुन्छ। 
• औसत मान्छेको जीवन भरिमा मुटु २५,००,००,००,००० (२५ अरब) चोटि धड्किन्छ ।   
• हाम्रो जिभ्रोमा ९,००० स्वाद ग्रन्थिहरु हुन्छन। 
• हाम्रो आँखा एक बर्षमा झन्डै १,००,००,००० (एक करोड) चोटि  झिम्किन्छ । 
• हाम्रो मगजको औसत तौल १.३६० किलो ( एक किलो ३६० ग्राम) हुन्छ । 
• शरिरमा भएका सम्पूर्ण हड्डिमा एक चौथाइ पैतलामा मात्रै हुन्छन।  
• प्रत्येक सेकेन्डमा झन्डै ८0,00,000 (असी लाख) रक्तकोष हरु मर्ने गर्छन् भने त्यही संख्यामा पैदा पनि हुन्छन। 
• एक थोपा रगतमा झन्डै ५०,००,००,००० (पचास लाख) रक्त कोष हुन्छन यी कोषहरुलाई शरिरको पुरा चक्कर लगाउन २० सेकेन्ड लाग्छ। 
• रक्तकोषहरु मज्जा Bone Marrow मा पुग्नु पहिले शरिरको झन्डै २ लाख ५० हज्जार चक्कर लागाउछन, रक्तकोषहरु त्यही बाट पैदा हुन्छन र त्यही यिनिहरुको अन्त्य पनि हुन्छ। 
• रक्तकोष हरु झन्डै ४ महिना जिवीत रही शरिरको भ्रमण गरी रहन्छन यो अवधिमा यीनिहरु झन्डै ६००,००,००,००,००,००० (६०० खरब) कोश हरुलाई पोषण दिन्छन। 
• बर्षभरिमा हामी झन्डै ५००kg  खाना खान्छौं भने प्रत्येक दिन १.७ लिटर र्याल (Saliva)  पैदा हुन्छ। प्रत्येक दिन झन्डै ११.५ लिटर  पाचन् घोल तयार हुन्छ भने १०० मि लि जती बिसर्जित हुन्छ। घाँटिको लम्बाइ २५ से.मी. को हुन्छ।

• प्रत्येक दिन आधा लिटर पानी हामीले श्वास प्रश्वास कृयामा गुमाउँ छौं।
• मानिसको दाहिने फोक्सो बायाँ भन्दा अलिकती ठुलो हुन्छ।
• हामीले सामान्य अवस्थामा १२ देखी १५ चोटि श्वास लिन्छौं
• लोग्ने मान्छेमा भन्दा महिला र बच्चामा श्वास प्रश्वास प्रकृया छिटो हुन्छ।
• हाम्रो शरिरको सबै भन्दा सानो हड्डी कानमा हुन्छ भने सबै भन्दा ठुलो हड्डी तिघ्रामा हुन्छ यसलाई femur भनिन्छ।
• हड्डिहरु मासी/मज्जाले भरिएका हुन्छन, यही मासी बाट श्वेतकोष, र रक्तकोशहरुको जन्म हुन्छन् र रक्त प्रबाहमा मिसिन्छन।
• एउटा मात्र अरु सँग नजोडिएको हड्डी HYOID हो यो घाँटिमा  हुन्छ।
• हड्डिमा भएको बिकाशले नै मान्छे बढ्ने हो, यसको बिकास केटामा १८ बर्ष र केटीमा १६ बर्षामा रोकिन्छ।
• २ वटा रक्तनलिहरुले निरन्तर मिर्गौलालाई रक्त प्रबाह गराइ रहन्छन।
• दुइवटा किड्निहरुले प्रत्येक दिन  १७० देखी २०० लिटर सम्म रगतलाई छानेर पिसाब बनाउछ। यो छान्ने कार्य नेफ्रोन्सले गर्दछ।
• मिर्गौलाबाट  २ वटा रक्त बाहिनिहरुले प्रोषण रक्तप्रावहमा पुर्याउछन। भने २ वटा मुत्रबाहिनी ले छानिएको पिसावलाई मुत्र थैलिमा पुर्याउँछन।
• पिसाव थैलिले आस्थाइ तवरले पिसावलाई बिसर्जनको लागि संग्रह गर्छ।
• विभिन्न जैविक तत्वको मेटाबोलिजम प्रकृया हुँदा जुन अनावश्यक पदार्थ हरु निस्किएको हुन्छ त्यो पनि रगतमा पुगेको हुन्छ यिनिहरुलाई त्यहाँ बाट छुट्याउने काम कलेजो, फोक्सो, किड्नी, र छालाले गर्छन्।
• फोक्सोले धेरै भएको कार्वनडाइ-अक्साइड, कलेजोले प्रोटिन नियन्त्रण गर्छ भने  यो  प्रकृयामा युरिकएसिड र युरिया निर्माण हुन्छन र छालाले बढीभएको पानी, नुन, युरिया र युरिक एसिडलाई बाहिर निकाल्दछ। यसै गरी मिर्गौलाले पनि रगतमा भएको पानी, नुन, युरिक एसिडलाई बाहिर पठाउने काम गर्छ।
• छालामा दुई तहहरु हुन्छन्, बाहिरी तहलाई एपिडर्मी, र भित्री तहलाई डर्मिज भनिन्छ। छालाको अर्को काम वाटरप्रुफिङ पनि हो डर्मी मा हुने तेल ग्रन्थिले पानी र ओसलाई भित्र जान र भित्र भएको पानीलाई बाहिर आउन दिदैन।
• छालाले नै  अतिसुक्ष्म जीवहरुलाई (माईक्रोओर्गनिस्म) र धुलोको कणलाई हाम्रो शरीर भित्र छिर्न दिदैन।
• छालाले शरिरको तापक्रम जोगाएर राख्छ। शरिरको तापमान बढेको खण्डमा छलामा भएका पसिना ग्रन्थिहरु सकृय भई, तातो बाहिर निकाल्दछन।
• पाचन् प्रकृयामा जव पहिले प्रोटिनलाई पचाउँदा एमोनिया र नाइट्रोजेनस-बिकारको निर्माण हुन्छ, जुन अती बिसाक्त रसायन हुन यिनलाई तुरुन्तै कालेजोले युरिया र युरिक एसिडमा वदलि दिन्छ, (जुन एमोनिया भन्दा काम हानिकारक हुन्छ।)र त्यसलाई रक्तप्रवाहमा पठाइ दिन्छ। अनी मिर्गौलाले यसलाई छान्ने काम गर्छ।
• Kids Konnect बाट सभार गरिएको ।

:To be Continue →

काम + भाव = सफलता

भगवान भक्त एक जना साधक थिए। उनी सदा एक पिपलको रुखमुनी बसेर गीता-पाठ, भजन क्रितन र साधुहरुको सेवा गर्दथे। एक दिन त्यहाँ महर्षी नारद जी पुग्नु भयो। त्यी भक्तले महर्षिको अनेकानेक प्रकारले सुश्रुसा गरे, जव नारद मूनिको बैकुण्ठ-धाम जाने समय आयो भक्तले अनुनय बिनायका साथ भने “हे मूनिबर हजुर भगवान सँग भेट्न जादै हुनुहुन्छ, मलाई भगवान को दर्शन कहिले हुन्छ  सोधीदिने कष्ट गरिदिनु होला।” 

“ठीक छ भक्त म तिम्रो लागी यो काम अवश्य गर्ने छु।” नारद जीले विश्वास दिलाए र उहाँ बैकुण्ठ जानु भयो। 

“नारयण नारायण !!” नारद जीले डण्डवत गर्नु भयो। 

“नारद तिमी कहाँबाट आउँदै छौ” भगवान श्री बिष्णुले सोध्नु भयो। 

” प्रभू ! पिपलको ब्रिक्षमुनी एक जना भक्त हजुरको जप-तप र ध्यान गरेर बसिरहेका छन- अहिले म त्यही बाट आउँदै छु ” हे भक्त बत्सल उनको भक्ती प्रशंसनिय छ। हे प्रभू ! उनले हजुरको दर्शन कहिले पाउँछन् भनेर मलाई सोध्न पनि पठाएका छन्, हे भगवान उनको लागि यसको उत्तर पाए म क्रितार्थ हुने थिए” नारद ले बिन्ती चढाए !

“नारद यो प्रश्न म सँग नसोध” 

“तर किन भक्त बत्सल ?” 

“नारद जुन प्रकारले उनले साधन गरेका छन् त्यसरी त मेरो दर्शन पाउन जुन ब्रिक्ष तल तप गरिरहेका छन् त्यही ब्रिक्षमा भएका सम्पूर्ण पातहरु बराबर बर्ष पछी मात्र मेरो दर्शन हुन्छ।” भगवान ले नारद लाई झन आश्चर्यमा पारीदिनु भयो। 

“तर भगवान उनी त_ _ _ !” 

“नारद तिमी यसको रहश्य जाँन्दैनौ, त्यी भक्त लाई यही कुरा सुनाइ देउ। 

नारद जी पुन: त्यस भक्त भएको ठाउँमा जानु,भयो, नारद जीलाई देख्ने बित्तिकै व्याग्ग्र भक्तले प्रश्न गरिहाले। 

हे मुनेश्वर ! के मेरो चर्चा त्यहाँ चल्यो ? भगवानले मेरो जिज्ञासाको के उत्तर दिनु भयो ? भक्तले एकै सासले सोधे। 

भक्तको प्रश्नबाट नारद जी अली हिचकिचाउनु भयो “हे भक्त प्रसँग त चल्यो तर त्यो कुरा तिमीलाई सुनाउन मलाई शंकोच लागि रहेको छ।”

भक्तले भने “हे मुनी जे भएको थियो निशंकोच सुनाउनु होस, त्यसबाट म कत्ती पनि दुखी हुने छैन” 

भक्तको आग्रहमा नारदले सम्पूर्ण कुरा सुनाइ दुनुभयो।

“हे भक्त भगवान को भन्नु छ तिम्रो यो रितको साधनाले त कैयौ जुनी पछी मात्र तिमीलाई भगवान को दर्शन हुनेछ” 

भक्त खुशीले गदगद हुँदै भने- 

“हे महर्षी के भगवानले आफ्नै मुखारबिन्द बाट यो कुरा भन्नु भएको हो ?” 

“हो तर धेरै बिलम्बले मात्र” नारदले पुन: प्रश्ट्याउनु भयो । 

“अहा ! म कती भाग्यमानी मलाई भगवानको दर्शन हुन्छ” भक्त ले प्रफुल्ल मुद्रामा भने र खुशीले नाच्न थाले।

उनको यती होस हवस नै उठ्यो कि उनी भाव-बिभोर भएर स्तुति गरी रहे- भक्ती रसमा यसरी बिलिन भएपछि भगवान लाई तत्काल दर्शन नदीइ धरै भएन ।

भगवान तत्काल त्यहाँ प्रकट हुनु भयो, भगवान लाई यसरी अकस्मात् त्यहाँ देख्दा नारद जी चकित पर्नु भयो,

“भगवान हजुरले त यो रुखमा जती पातहरुछन त्यती बर्ष पछी मात्र दर्शन संभव छ भन्नु भएको थियो, तर कुरो त अर्कै भयो” नारद ले जिज्ञासा राख्नु भयो। 

“हे नारद जतिबेला यिनले साधना गरी रहेका थिए, त्यो कृया प्रधान थियो, भाव प्रधान थिएन, जव तिमीले ल्याएको खवरले निरासा नल्याएर उनमा भाव ल्याइदियो, उनले कृयाको साथ साथै भावनाले,लगावले गर्दा उनको साधना छिट्टै सफल भयो। जव भक्त आँफैलाई भुलाएर अनन्य प्रेम भावले मेरो साधना गर्छ म क्षणभर लागि पनि रोकिन सक्दिन, त्यसैले यहाँ आएँ” भगवान ले खुलस्त पार्नु भयो।        

हामीले निस्काम भावले कर्म गर्छौ भने शिघ्र परमात्मालाई प्राप्त गर्न सक्छौ। जुनसुकै कार्य किन नहोस त्यसमा भावनात्मक रुपले दत्त चित्त भएर लाग्छौ भने अवश्य सफल हुनेछ; कार्य सफल हुनु भनेको पनि इश्वरनै खुशी हुनु हो। अत जे गर्नु पर्ने हो त्यसलाई मन लगाएर गरौ। कामनै सुरु नगर्दै नतिजाको लेखाजोखा गर्न नखोजौ। त्यहिनै निस्काम कर्म हो।

कर्मण्येवाधिकारास्ते मा फलेशु कदाचन।

मा कर्मफलहेतुर् भूर् मा ते संगोsस्त्व अकर्माणि।।२.४७।।

HAPPY BIRTHDAY PAPA

मेरो जन्मदिन दुई दिन ३ सेप्टेम्बर र १८ भाद्र, इश्वी संबतमा अघी र बिक्रम संबतमा १ दिन पछि,  पहिले त मिल्ने पाएको थिएं तर यसपाली फरक परे छ। कम्प्युटर संजालको माध्यामबाट कुनै पनि भावना बाड्न कती सजिलो मलाई सुवेच्छा प्रकट गर्ने शुभचिन्तक हरु को ग्राफ यसपाली अरु चुलियो, अक्कल झुक्कल मात्र  खोलिने  फेसबुकले जन्म दिनको दौरान अलि धेरै निरन्तरता पायो किनकी शुवेक्छुकहरुलाई ८ अक्षर ले THANK YOU फर्काउन कन्जुस्याइँ गर्ने त कुरै आएन तो पनि सित्तैमा चलाऊन पाइरहेको चिजमा।

 

प्रियसिको जन्मदिनको शुभकामना १८ भाद्रको बिहान sms मार्फत पाएं, फोन गरेको छोरीले रेसिभ गरीन्, HAPPY BIRTHDAY PAPA  मेरी प्यारि छोरी कती महत्वपूर्ण हुन्छ उनिहरुको लागि BIRTH-DAY; तर  जीवनको झण्डै २०% उमेर बितिसके पछी मात्र जन्म दिनको अहमीयत ज्ञात भयो त्यसैबेला  देखी मैले आफ्नो कार्य समिक्षा लेख्न सुरु पनि गरें । 

सानो मान्छे, सानो कुरा, सानै संसार, के पो हुन्थ्यो र सामिक्षा को लागि सामाग्री, साना तिना कमिटमेन्ट , कवीता, लेख, रोचक कितावको खोजी, भ्रमण र सानो तिनो वचत, जसबाट केही आफ्नो व्याक्तिगत खर्चको जोहो होस ।   दाइहरु लाहुरे (गाउँको भाषामा)अक्सर तीजमा आएर दसैं सम्म बस्नु हुन्थ्यो, निकै रमाइलो लाग्थ्यो उहाँहरु आउँदा, नाना चाचा त्यो भन्दा बढि मिठी पनि पाइने, म इन्डियाको सुकेको नरिवल भने पछी हिरिक्कै हुन्थें अती मन पर्थ्यो, त्यस सँगै धागो सितको काँडे मिस्री कडक्क नरिवल टोकेर कत्रेयांग मिस्री चपाउँदाको आनन्द, यसैमा पनि मात चढ्थ्यो रस निलेर छोक्रा फुरुरु उडाउने । 

चाड पर्वको बेला मेरो खुशीमा अरु रौनक चढ्थ्यो, आँफु सानो भएकोले सबैले पैसा दिने, दाजुहरुले छुट्टै, भाउजुहरुले छुट्टै, आमाले छुट्टै, म सबैजना  सँग  अनुकुल समयको   खोजिमा हुन्थें  र लक्ष रहन्थ्यो  धेरै रुपैया जाम्मा गर्ने,  त्यसपछी त  जाने भइयो रमाइलो  मेलामा । देउराली, जैपते, लिहाक का स्कूलहरुको प्राङ्गणमा तीजको नाच गान हुन्थ्यो भने त्यसपछी दसैंमा कोटघर, तिहारमा झंडिबुर्जा, एकादशीमा राम्दी यस्तै थिए खर्चिने स्थान हरु ।  म पाए जती सबै खर्चिन्न थें पुरानो कितावको बिचमा च्यापेर पो राख्थे, खुत्रुके थिएन पछी बुवाले एउटा  ब्लेड, मेशिन र शेभिङ क्रिम राख्ने गरेको पुरानो डब्बा दिनुभयो त्यसैलाइ खुत्रुके मा पारीणत गरें। खुत्रुकेमा सबै भन्दा मोटो रकम देउसी भैलो पछी पर्थ्यो;  कहिले त खोडखोडेले खुत्रुके नै रित्तै बनाइ दिन्थ्यो । बालकालका घटना रमाइलो नै लाग्ने रहेछ ।   जन्मदिनको प्रसँग बाट तानिएको लहरो विगतमा पुग्यो  यावत गतिविधिहरु हुने गर्थे तर जन्म दिन भनेर उत्सव उत्सवको रुपमा कहिले मनाइएन, फेरी ग्रामीण समाजमा त्यसको औचित्य नै पो के  र ? 

एक्काइसौं बसन्त देखी जन्म दिनमा समिक्षा लेख्ने क्रम सुरु गरें स्वहस्त निर्मित विना लाइनको डायरिबाट, त्यसमा अली अली आफ्ना भावना हरु पनि भरें सुखदुखका पलहरु त्यसैमा समेट्ने गरेको ले अर्को बसन्त नपुग्दै भरियो,   त्यसपछी  A5 आकारको खैरो निलकमल ब्राण्डको राम्रो डायरि बाट सुरु भयो त्यो मैले नइ दिल्लिमा किनेको थिए। मलाई गौतम बुध्द असाध्यै मन पर्ने पहिलो प्रिष्ठमा बुध्दको सुनौलो स्टिकर टाँसेको थीयें, त्यसको तल बुध्दलाई नमस्कार  गर्ने मन्त्र नमोतस्य भगवतो अरहतो सम्मन-सम्बुध्दस्य आफ्नै हस्तलिपिमा कलात्मक पाराले भरेको थीयें । त्यसपछिका गरिविधिहरु त्यसैमा समेट्ने र जन्मदिनमा कुनै नयाँ रेजुलुसन ल्याउने पनि थिती बसायेंमा बिचका केही बर्ष  ग्याव छन्   नत लक्ष छन् नत समिक्षा नै  र पछील्ला केही बर्षहरु पनि  यस्तै  सायद बिदेश हिंड्न लागे पछि क्रम भंगता आएको हो। कलरल्याबको फोटो पलास्टिकमा त्यो ठीक्क अटाउँछ, यसमा सुरक्षित पनि हुन्छ धुलो  तथा पानी बाट;  तर जतन गर्दा गर्दै पनि कागज पुरानो भए पछि आँफै रंग फेर्दो रहेछ। मान्छे मान्छेको जीवनले जस्तै ।    

मलाई अध्यावधिक लाग्छ श्री कृष्ण गण्डकी गा वी स – ५ को भगवतीटोलबाट अन्दाजी ३ किलोमिटरमा पर्ने त्यो रमणिय ठाउँ  टोल बासीहरु घाँस दाउरा को लागि जाने गोरेटो बाटो, दुइवटा ऊँखुबारिको बिचबाट पुर्व पश्चिम लमतन्निएको अन्तहिन दोहोरो आवत जावतको लागि ढिस्को नै उक्लनु पर्ने साह्रै साँगुरो, खुलखुले र तल्लघरको पातलो बस्तिलाई छिचोलेर रानी वन, बेगर्नी र खानी खोला तर्फ लाग्दछ ।     

 त्यहाँबाट पुर्वमा लिहाक त्यहाँका अर्धब्रिताकार देखिने खेत त्यसको पछाडि बलाम देखी मालुंगा सम्म, दक्षिण पुर्वमा लुङ्सिङ जुन दक्षिण पुर्व फर्कीएर चरिरहेको गाई जस्तो आभास हुन्छ ठीक दक्षिणमा पाल्पाजिल्लाको गुँवाको हरियो जंगल देखी यम्घा हुँदै तानसेनमाथिको स्रिनगरको सल्ला सम्म देखन सकिन्छ भने ४५ डिग्री तल नजर पुर्याउँदा नागबेलिको रुपमा  बास्टारीलाइ बाँयाँ कोखमा राख्दै आफ्नै तालमा सुसेल्दै अगाडि बढी रहेकी काली नदी, उत्तर पूर्व फर्केर घाम तापिरहेको गोही जस्तो बास्टारी, पश्चिममा लसर्घा आलमा देवी, दक्षिण पश्चिममा छेर्लुङ, अर्घली सम्मका फाँटहरु देखिन्छ। पूर्बोत्तर लिहाक माथिको कालिकाको मन्दिर, त्यसको पारी क्याङ्स्याङ्दि, जुन शब्द हामीलाई गुरुहरु शब्द रचना गराउँदा अभ्यास गराउनु हुन्थ्यो। अनी माथि सिउनको चौतारी वा कृष्ण गण्डकी गा वी स भवन त्यसको पछाडि पश्चिम देखी पूर्व तर्फ तेर्सीएर रहेको अग्लो तम्किकोटको लेक जुन रमणिय छ र स्थानीये स्तरको भ्रमण तथा पिकनिक स्थल पनि हो।  म केन्द्रित रहेको ठाउँबाट उत्तर ४ वटा घरहरु छन् तर चारघर भन्ने ठाउँ अर्कै अली माथि छ, हामी मेलापात गर्दा आगो पानी माग्ने घरहरु पनि  यिनै हुन म कयै चोटि त्याहाँ भुटेका मकै र मोही खाएको, गर्मी याममा सितल बनाउने मेवा खाएको खाएको छु।   यि सबै घरहरुका अरुहरुका जस्तै आफ्नै खालका कथा व्याथा हरु छन तर म त्यता तिर लाग्दिन । 

त्यतिबेला असाध्य राम्रो उँखु उत्पादन हुन्थ्यो ति पाटाहरुमा, टाँकिलो भएकोले उँखु पनि साह्रै गुलिया र रसिला  महिनौ लागाएर पेल्नु पर्थ्यो, २,३ बर्ष त म पनि उखु पेल्ने काममा सरीक भएको छु, खुलखुलेको को माथिल्लो ठुलो पाटोमा उँखु खेति थियो ३ हाप्ता जति लाग्थो निरन्तर पेल्दा पनि मैले उँखु घान लागाउनु पर्थ्यो यात गोरु धापाउन ! राती खानपिन पछि बुवालाई खान लियर म रसेटोमा जान्थें, खुदो पकाउने काम कती संयम अपनाउनु पर्ने ४० लिटर जती आटाउने ३ वटा कराही हरु हुन्थे पेलिसकेको उखुको रस तिनै कराहिमा भरेर पकाइन्थ्यो त्यो झन्डै १५% रहदाको अवस्थामा खुदो बन्थ्यो, रसेटोमा अथाह इन्धन जान्थ्यो खुदो पकाउने दाउराको जोहो समयमै गर्नु पर्थ्यो। बुवाले राती सम्म पकाउनु हुन्थ्यो म पढेर बस्थें या खुदोमा तरुल वा खोया पकाउने दाउमा हुन्थे कहिले काहीँ बुवाले अवरोध गर्नु हुन्थ्यो। अनुकुल समय पारेर दाजु पनि रसेटोमा बुवालाई पालो दिनु हुन्थ्यो। सबै परिवार मिलेर काम गरिन्थो त्यतिखेर दाजुहरु सगोल मै  हुनुहुन्थ्यो, ठुलो परिवार थियो समुहमा काम गर्दा धेरै र असंभव कार्य पनि संभव हुन्छ म त्यहाँबाट पनि द्रिष्टान्त पाउँछु, दाजुहरु छुट्टीनु भयो, उखुको खेती पनि मासियो। अरुहरुको पनि कथा यस्तै हो, कती टाढा टाढा बाट मान्छे हरु खुदो खोज्न आउथे अहिले त्यस भेगमा कसैको पनि उखुबारी छैन, उखुबारिको त कुरा परै रहे खाध्यबाली पनि गर्न मुस्किल पेरिसक्यो मनिसलाई। गाउँ घरमा कतै पनि जनशक्ती छैन, महिला र ब्रिध्दहरु बाट कसरी खेती हुन्छ ? पैसा फालेर पनि काममा लगाउने मान्छे पाइदैन, यसरी गाउँका जमिनहरु बाँझिने क्रम बढीरहेको छ। युवा शक्ती बिदेश पलायन छ। गाउँ सुन्य छ। कतिपय ठाउँमा त हारगुहार को लागि पनि मान्छेको आभव छ भने रेमिट्यान्सले मान्छेलाई सुविधा भोगी  पनि बनाएको छ  मेहनत  सँग खानि खोस्री नगर्नाले पहाडका जग्गा त बाँझिने क्रममा छ !  

म नयाँ बर्षको दिन आमा भाउजुहरु गण्डकी नुहाउन र घाँस पनि बर्धुवाको खरवारीबाट ल्याउन भन्दै खाना पकाउने जिम्मा मलाई लगाएर जानु भयो, मैले आफ्नो जिम्मामा परेको काम सके पछि उक्त स्थान मा पुगे कापी कलम लीएर। म त्यसै पनि एकान्त प्रिय मान्छे, त्यसमाथि प्राकृतिक मनोरमतामा हराउन मनलाग्थ्यो मलाई, बसन्तको शीतल बायुमा चराहरुको चिरबिर सँगै लहराउन मन लाग्थ्यो मलाई। म त्यस दिन कवी भएको थीयें नयाँ सालको शिर्षकमा एउटा कवीता रचना गरेको थीयें, रचना गर्‍यो आफ्नै डायरिमा सिमित बुज्रुक हरुलाई समिक्षा गर्न र मेडियामा प्रकासनको लागि कहिल्यै प्रयास गरिन भने पछि मेरा भावना हरु मेरै लागि मात्र भए। स्वच्छ हावा प्राकृतिक सुगन्धमा मनो-मष्तिस्क यती उर्वरक हुन्छ म आफ्ना भावना हरु टिप्न पनि सकिरहेको हुन्नथें, आफ्नै एउटा दर्शन ल्याउने कोशीस पनि थियो। कतै डायरिमा कैद छन् ति भावनाहरु कहिले छन्दमा कोशीस कहिले गध्द्यमा।

त्यसपछी धेरै शरदाहरु बितिसकाका छन, समयले ठुलो फड्को मारिसकेको छ, भोलिको थाहा नभए पनि अनुमानित जीवनको झण्डै आधाबाटो काटिसकीएको छ। आफुलाई न नियालेरै धेरै शरद बितेछन् यसपाली अली भेउ को आभास भएको छ, अन्तरमन र मनको भिन्नता चाल भएको छ र आत्मा र परमात्मा को भेद पनि थाहा भएको छ। मानव आँफैले आँफै लाई दुखी गराउने यो प्राकृतिक नियम, सदैव आज्ञाकारि हाम्रो अन्तरमनको नियम नबुझ्दा हामी आँफै दुखी र अफसोचमा पर्ने बाटोमा लगिरहेका रहेछौँ। प्रकृतिले हामीलाई सर्वचिज दिएको छ,  त्यो हामी आँफैमा छ र पनि  देख्दैनौं  किनकी हामी पहिले बाहिरबाट सुरु गर्छौँ । खोज्नु पर्ने पहिले आफुबाट रहेछ । यो समयले सिकाएको पाठ पनि हो । 

हाम्रो पाचन प्रणालि

आधुनिक स्वास्थ्य विज्ञान  अनुसन्धान र अन्वेषणहरुबाट स्थापित सिध्दान्तहरुमा आधारित छ । अस्वस्थ हुनुमा प्रदुषण, विकिरण, फोहर मैला, परजिवी, सुक्ष्म जीव, जिबाणु, बिषाणु, आदी कारक तत्व मान्दछ आधुनिक स्वास्थ्य विज्ञान । वर्तमान उपचार पध्दतिमा आधुनिक स्वास्थ्य तथा औषधी विज्ञानले ठुलो क्षेत्र ओगटेको पनि छ। यसको लोकप्रियाता को चर्चा तर्फ नलागी हामी यो ब्लग लेखनको उध्देश्य तर्फ लागौं- “रोग लागे पछी औषधी गर्नु भन्दा रोग को नै  बाटो छेकिदिनु वेश” भन्ने चर्चित उखानलाई चरितार्थ गराउँदै  पाचन् प्रणालिको चिनारी बाट बिषय प्रवेश गरौं ।

पाचन प्रणालि चित्र:- From Google Image 

हामीलाई प्यास लाग्छ, पानी पिउँछौ तर प्यास किन लाग्छ थाहा छैन। भोक लाग्छ खाना खान्छौं, तर भोक किन लाग्छ थाहा छैन, हाम्रो शरिरको लागि खाना को के महत्व छ,  हाम्रो शरिरले त्यस खानालाई कसरी ग्रहण गर्छ,  कुन कुन अंगको के भूमिका हुन्छ पाचन कृयामा भन्ने पनि थाहा हुँदैन । त्यसैले आम-जनता जसको लागि संजालको सुबिधा पुगेको छ, आफ्नो शारिरिक गतिविधिको बारेमा जान्ने होस्- ब्लग लेखनको अभीप्राय यही हो।    

शारिरिक प्रणालि मध्येमा प्रवेश र निष्कासनको (Input-Output) इकाइ हो पाचन प्रणालि। हामीले खाएको चिज-बस्तुलाई विभिन्न रसायनिक प्रकृया बाट ताप र उर्जामा परिणत गर्नु यो प्रणालिको मुख्य काम हो।  पाचन प्रणालि मुखबाट सुरु भएर सानो आन्द्रामा पुगेर टुङ्गिन्छ।  खाना मुखबाट अगाडि बढेपछि पाचन् मार्गमा पाचन्-रस सँग मिसिने र सानो तत्वहरु मा टुक्रिने कृया भईरहन्छ। काट्ने, टुक्र्याउने, पिस्ने, निल्ने, पचाउने, पोषण शोष्ने, र अवषेश फाल्ने यस प्रणालिका प्रकृयागत चरणहरु हुन। मुखले चपाएको खाना जिभ्रोबाट अगाडि धकेलिएपछी खाना-नलिमा पुग्दछ, खाना नलीले घाँटी र आमासयको सम्बन्ध गराउँछ, यो नली आमासयमा खुल्ने ठाउँमा एउटा  ब्रिताकार मांशपेशी हुन्छ जुन खानाको संपर्कमा आएपछि खुल्छ र पास भएपछी बन्द हुन्छ अगाडि बढेको खाना आमासयमा पुग्दछ, र यो पाचन् प्रकृयामा सबै भन्दा लामो समय यस स्थानमा रहन्छ।

खाना अगाडि सार्ने काम मांशपेशी खुम्चिने र तन्किने कृयाबाट पैदा हुने कंपनले गर्दछ । खाना अगाडि बढ्ने क्रममा  पाचन मार्गका प्रत्येक अङ्गमा रहेका ग्रन्थिहरुबाट त्यस खनामा पाचन् रस पनि थपिदै जान्छन। पाचन रसहरुले खानामा आद्रता र  तैलियता ल्याइ  अगाडि बढ्नमा सहयो ग पुर्याउँछन् भने खानलाइ पचाउने काममा पनि यीनिहरुको उल्लेख्य भूमिका हुन्छ।

खाइएको खाना आमासयमा पुगेपछी त्यहाँ निस्कासन हुने हाइड्रोक्लोरिक एसीड को संपर्कमा आउँछ त्यसपछि निस्कृय रुपमा रहेको पेप्सिनोजिन सक्रिय हुन्छ र यसले पेप्सिन तयार गर्दछ, यती कृया हुँदा सम्म खाना एक तरल घोलमा परिणत भै सकेको हुन्छ भने पाचन् प्रकृया झण्डै आधा पुरा हुन्छ। (यो युटुव बाट लिएको क्लिप्स हो, यसमा पाचन कार्यको छोंटो एनिमेशन प्रस्तुत गरिएको)

आमासय बाट पचेर बाँकी रहेको खानामा  ग्यास्ट्रिक जुस र हाइडोक्लोरिक एसीड सँग मिलेपछी बन्ने घोल काइम (Chyme) पाइलोरिक ब्रीत्तबाट डुडेनममा पुग्दछ, यो घोलमा कलेजो बाट तयार भई पित्त थैलिमा संग्रहित पित्त मिसिन आउँछ भने  प्याँङ्कृयाजमा तयार भएको प्याँङ्कृयाटिक रस (Pancreatic Juice – जसमा ३ प्रकारका इन्जाइमहरु  हुन्छन्) पनि मिसिन्छ।  यसपछी पाचन् प्रणालिको अहम कृया जसमा खानामा रहेको चिल्लो र बोसो युक्त तत्वहरु निकै धेरै संख्यामा टुक्रिने कार्य पुरा हुन्छ। ट्रिप्सिनले प्रोटिनलाई पचाउँछ, कार्बोहाइड्रेड पचेर ग्लूकोज र चिल्लो पदार्थ/फ्याट बाट फ्याटियासिन र गिलिसोरल तयार हुँदै एमिनो एसीड बन्दछ । यसरी डुडेनम मा  खाना पच्ने मुख्य कार्य पुरा हुन्छ ।

तयार भएका सबै पोषण ra खानामा नपचेको तत्व र सानो आन्द्रामा पुग्दछ। सानो आन्द्रामा ल्याक्टोज, माल्टोज र सुक्रोज ग्लूकोजमा, प्रोटिन एमिनो एसीडमा परिवर्तन भएपछि पाचन् प्रकृया पुरा हुन्छ। 

 झण्डै ६ मिटर लम्बाइ भएको सानो आन्द्राको भित्ताहरुले, तयार भएको पोषण ग्रहण गर्दछ र रक्त प्रबाहबाट सम्पूर्ण शरिरमा पुग्दछ। बाँकी नपचेका खानाका अवषेशहरु, र मरेका कोषहरु ठुलो आन्द्रा तर्फ धकेलिन्छन् र यि कोलोनमा  निष्कासनको लागि तयारी अवस्थामा रहन्छन  र दिशा बाट बिसर्जित हुन्छन ।   

श्रृंखलाहिन श्रृंखला

लामो समय भएछ ब्लग अपडेट नगरेको पनि, अरु ब्लगहरुमा समय बढि दिएको कारण ले पनि व्याक्तिगत ब्लगले निरन्तरता पाएन। यति धेरै प्रोजेक्ट भए कि अव समय पुर्याउन नै धौ धौ भइसक्यो, आफ्नो देशको रमणीय, एैतिहाँसिक र धार्मिक महत्वका स्थलहरुको बारेमा एउटा ब्लग लेख्यो भने केही हद सम्म भए पनि नेपाल भ्रमण वर्षलाई टेवा पुग्थ्यो कि भन्ठानेर सुरुगरेको होब्बि-टुरिष्ट, मिर्मी पुगेर रोकिएको छ। काली गण्डकीको सेरोफेरो बाट सुरु गरें बिषय ठुलो भयो सामाग्री पुगेन, अहिले उपलब्ध फोटोहरुमा टिप्पणी लेख्न छ, रुरु क्षेत्रको कुनै पनि पिक्चर नभएको र कतिपय तिर्थ स्थानको बारेमा ऐतिहाँसिक तथ्य नभेटिएको ले यो स्थगित् भएको छ। 

यसै बिचमा   मानव जीवनको सबै भन्दा संवेदनशिल पक्ष उसको स्वास्थ्य हो, बरु यसबाट पो मानव कल्याणको धेरै काम हुन सक्छ जस्तो लाग्यो, मानिसको स्वास्थ्यमा विविध समस्या किन आइरहन्छ ? मनिसले कहिले कारण पत्तालगाउन तिर लाग्दैन, औषधी खोज्न तर्फ लाग्छ, यो स्वभाविक नै हो पहिले त औषधीले नै रोगलाई नियन्त्रणमा लिनु पर्छ, तर औषधी खाँदैमा रोग फेरी बल्झिदैन भन्ने छैन यसको पूर्ण निराकरणको लागि त्यसको कारणमा जानु पर्छ, के कारणले हाम्रो शरिरमा त्यो रोग आयो- कारण जानिसके पछी त्यसलाई निराकरण गर्न सकिन्छ। सर्वप्रथम त सम्पूर्ण गडबडी हाम्रो आहार बाट सुरु हुन्छ- खानाको कारणबाट जुन समस्या पैदा हुन्छ कोही तुरुन्तै देखा पर्छन कोही दिर्घकालमा, उपचार पनि त्यही अनुसार ठीक हुने, ढिलो लामो उपचार पछी ठीक हुने र ठीक नै नहुने पनि हुन्छ। त्यसैले खाने बिषयलाई सामान्य रुपले लिनु हुँदैन।  

जस्तो आहार उस्तै व्याबहार, जस्तो बिहार उस्तै बिचार , त्यसैले आहार र बिहारलाई राम्रो सँग बुझेर शरीर अनुकुलको आहारमा बानी बसालियो भने हामी अवस्य पनि रोगमुक्त हुन सक्छौ। अधिकांश हामीलाई कुन खाना हाम्रो पाचन् प्रणालिको लागी अनुकुल छ र कुन प्रतिकुल छ भन्ने हेक्का रहदैन।  दोश्रो कुरा जथाभावी र जे पायो खाने बानिले गर्दा हामी आँफैलाई रोगको बाटो तर्फ डोर्याइ रहेका हुन्छौ।

यस्तै बिचारले प्रेरित भएर स्वास्थ्य चेतनाको लागि सानो पहल उठाउँ भनेर यो युनिकोड नेपालीमा आरोग्यबाणी थालेको हुँ,यसबाट धेरै लाई लाभ पुग्ने छ भन्ने मेरो विश्वास छ।  

मेरो गीता प्रोजेक्ट पनि लामो दिन देखी स्थगनमा छ, गीताका सम्पूर्ण ७०७ स्लोकको slide पीक्चर बनाउने काम, झन्डै १ हप्ताको  मेहनतले पुरा भयो, भने स्लोकको संस्क्रित  स्टेरियो रेकर्ड पण्डित सोमनाथ शर्मा ज्यूको लिएको छु जुन स्पष्ट उच्चारण छ, कम्जोड संकेत भएकोमा वेभ प्याडबाट एडिट गरेको छु अब बाँकी  अडियो वर्णन पनि वेभप्याडमा नै रेकर्ड गर्ने बिचरा लिएको छु, यसको लागि टेक्स्ट मार्कीङ को काम झन्डै सकिन लागेको छ यसको लगत्तै भोकल प्राक्टिस गरेर राम्रो भयो भने यो रमादान भरिमा रेकर्ड गर्छु आशा अनुकुल भएन भने उनलाई कमल जी सँग स्लोककको नेपाली उल्था पठाइदिन्छु, म छुट्टीमा गएर उनको भ्वाइसमा रेकर्ड गराउँछु। मैले सोंछेको छु। 

2011 August-10

आज ठीक समयमा खुलेको थियो निद बिहान ३:३१ यो वायोलोजिकल क्लक, मोबाईलमा अलार्म ३:४५ को थियो। तर उठ्न मन  लागेन,  आज पहिलो दिन हो म ब्युझिए पछी उठ्न मन नलागेको अनी उती खेरै REM स्टेज मा पुगेंछु; के सपना थियो अहिले सम्झना सकिरहेको  छैन, बिहान त एक क्षण त विबेचना गरिरहेको थिए। 

खासै कामा पनि छैन आँफै कामा निकाल्दै समय बिताइेको छ। अस्ती देखी अनलाइन मार्केटिङ्को बारेमा सामाग्री खोजिरहेको, सबै जनले   गरिरहेको र मुनाफा पनि उठाइ रहेको खबर भेटिन्छ जता पनि म मलेसिया छँदा पनि इ-१ नेटको सफलताको बारेमा सुनेको थिए र फिओन टान  जसकी संचालिका को कथा पढेको थिए, त्यतिबेला पनि सोंछ र आएको थियो तर त्यती दरिलो विश्वास पलाएन। अहिले फेरी  नयँ सोंचको  गर्वधान भएको छ। म फेरी लोरी थोमस को अनलाइन मार्केटिङ पढ्दै छु, ३६ घण्टा को कोर्स यसको कपी राइट छ McGrwa Hill ले। यसको  अलाव मैले JKF को जीवनी पनि पढ्दै छु। 

जोन एफ केनेडी, दोश्रो विश्व युध्द ताका अमेरिकामा राष्ट्रपति थिए, यिनले विश्व युध्दबाट आफ्नो राष्ट्रलाई यसरी उभारेकी अहिलेको अमेरिका उनैको देन मानिन्छ।  केनेडिको जन्म २९ मे १९१७ मा मासाचुसेटको ब्रुकलाईनमा भएको थियो;  उनको पिता Joe Sr. सफल व्यबसायी थिए, उनको प्रभावशाली राजनेताहरु सँग पनि राम्रो संबन्ध थियो। राष्ट्रपति रुजवेल्टले उनलाई धितो-पत्र बोर्डको प्रमुख र पछी ग्रेटब्रिटेनको राजदुत  मा नियुक्ती गरेका  थिए।  

आमा रोज केनेडी कुसल ग्रिहिणी थिइन केनेडिको बाल्य काल आमा र आफ्ना दाजुको देखभालमा खेलकुद र निकै मनोरन्जनमा बित्यो। उनी १३ बर्षाको भएपछी क्यान्टर्बरी बोर्डिङ स्कुलमा भर्ना भए १९३४ मा स्नाटक गरे उनलाई स्नाटक गरेको उपहार स्वरुप लण्डन भ्रमण लगियो फर्केपछी  उनलाई जन्डिस भयो र निकोहुन एउटा समर नै बित्यो, क्रिसमस पछी पुन जन्डिस बल्झियो। त्यसपछी उनी प्रिन्सटनमा दाखिला गरियो तर  उनलाई हर्वर्डमा पढ्ने इच्छा थियो। युरोपका क्याम्पसमा युवा युवतिहरु राजनीतिक, सामाजिक पक्षहरुमा इच्छुक हुन्छन र यिनको खुलेर  चर्चा  गर्ने तर अमेरिका हिटलर नाजिहरुको चिन्ताबाट भर्खर बाहिर आएको थियो। त्यसैले उनलाई हार्वर्डमा नै पठाइयो। १९४० मा हार्वर्डमा उनको  अध्ययन सकियो। क्रमश:…….